Comunidade de Madrid e o seu rico Patrimonio Mundial

Comunidade de Madrid e o seu rico Patrimonio Mundial

El Escorial, Alcalá de Henares e Aranxuez comparten un denominador común: son Patrimonio da Humanidade pola Unesco. Tres belos recunchos da Comunidade de Madrid que falan da herdanza cultural ou natural de España e que se converten en paradas imprescindibles para o viaxeiro
Quen visita a Comunidade de Madrid non sentirá decepcionado porque, ademais da cidade o turista ávido de experiencias pode contemplar tres espectaculares espazos recoñecidos pola Unesco como Patrimonio da Humanidade.

A só vinte minutos de Madrid, os viaxeiros poden penetrarse no Século de Ouro desde a cidade natal de Miguel de Cervantes, Alcalá de Henares, declarada Cidade Patrimonio da Humanidade en 1998 que propón unha xornada de aire literario entre as súas rúas, museos, e sabores locais.

Os turistas poden recalar, por exemplo, en recunchos emblemáticos como a Casa Natal de Cervantes, en plena rúa Maior -de orixe medieval-, que recrea o ambiente no que se criou o autor de ?O Quixote? e permite contemplar unha importante colección de mobles, cerámicas, gravados e cadros da época, así como un fondo bibliográfico dos séculos XVI e XVII.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

Tamén é imprescindible unha visita á Universidade de Alcalá, fundada polo Cardeal Cisneros en 1499 e claro exemplo do Renacemento español, que expón un percorrido polo seu Patio Trilingüe, o Palacio Laredo, ou a Capela de San Ildefonso que é, xunto co Colexio Maior, un dos espazos máis antigos do complexo.

A cidade tamén leva aos turistas a descubrir o Curral de Comedias, na praza de Cervantes, o máis antigo de España segundo Turismo de Alcalá; e o Museo Arqueolóxico Rexional, inaugurado en 1999 no antigo Convento de Dominicos da Nai de Deus, que mostra a historia do territorio madrileño desde a prehistoria ata a actualidade.

Neste patrimonio cultural intégrase tamén a Catedral Maxistral, de estilo gótico, construída en 1497 por decisión do cardeal Cisneros sobre edificacións anteriores. O Hospital de Antezana, a Casa Hippolytus ou as ruínas do Parque Arqueolóxico Complutum pechan un itinerario turístico onde os atractivos arquitectónicos fúndense co legado histórico.

Ao patrimonio adhírese nesta cidade a súa saborosa gastronomía, que sabe mellor desde algún dos mesóns do seu centro histórico. Non faltarán na carta as sopas de allo, o cocido, as faragullas manchegas, asados de cordeiro e cabrito, así como propostas de repostaría como rosquillas, améndoas garrapiñadas, ou a famosa costrada alcalaína -pastel de merengue, crema e hojaldre-.

Pouco ou nada ten que envexarlle o municipio de San Lorenzo del Escorial, a uns 60 quilómetros ao noroeste da capital, que conta no seu patrimonio co mosteiro do mesmo nome, declarado en 1931 como Monumento Histórico-Artístico e en 1984 como Monumento de Interese Mundial pola Unesco.

O complexo, abrazado polas saias da Serra de Guadarrama e construído entre 1563 e 1584 por mandato de Felipe II, acolle no seu interior numerosos espazos dun alto valor histórico, artístico e cultural.

Bo exemplo son as habitacións das dependencias palaciegas dos Austrias e dos Borbóns; a Biblioteca, con máis de 6.000 manuscritos; o Patio dos Reyes; os Panteóns Reais; ou o Xardín dos Frades, que fai as veces de miradoiro.

E, como non, a Basílica, que ocupa a parte central do recinto e ao redor dela articúlanse as demais dependencias. O templo foi realizado por Juan de Herrera, e é unha das maiores xoias da arquitectura española do Renacemento.

Esta localidade serrana reúne ademais outros alicientes como as casas e edificios dos séculos XVI e XVIII, deseñadas e proxectadas por Juan Villanueva, máximo expoñente da arquitectura neoclásica en España e artífice tamén do Real Sitio de San Lorenzo del Escorial.

Sobre o seu casco antigo levántase o Real Coliseo Carlos III, e as Casas de Oficios que completan a agradable visita polas súas rúas empedradas.

Arroupado polo medio natural, este destino suxire visitar, sobre unha roca de granito situada no alto do monte Machota Alta, a Cadeira de Felipe II -desde onde se di que o monarca contemplaba as obras do Mosteiro-; e pasear polo Bosque da Herrería, o Piñeiral de Abantos, ou o Arboreto Luís Ceballos, un centro de educación ambiental que ofrece sendas e itinerarios guiados.

E, para repor forzas, os distintos restaurantes compracen ao padal con suxestións da cociña tradicional serrana como o cocido madrileño ou asados de carne con D.Ou. Guadarrama.

Outra xoia da Comunidade de Madrid é Aranxuez, a uns 50 quilómetros ao sur da capital de España, que adquiriu a máis tardía das declaracións por parte da Unesco. O recoñecemento chegou en 2001, cando a arte e a natureza da súa contorna valéronlle para ser considerado como Paisaxe Cultural Patrimonio da Humanidade.

Situado a beiras do río Tajo, este destino foi elixido os Borbóns para establecer a súa residencia primaveral, polo que o Palacio Real e os seus Xardíns constitúen algúns dos monumentos máis valorados do municipio.

Trátase dunha construción de estilo herreriano, cuxa fachada frontal está adornada polas estatuas de Felipe II, Fernando V e Carlos III -o tres reis que impulsaron a súa construción-. Entre os seus elementos máis rechamantes, a súa fachada branca e vermella e a escaleira balaustrada de estilo rococó do seu interior.

Ás súas dependencias, nas que abundan pezas barrocas como porcelanas ou pinturas, súmanse os xardíns de palacio, que deixan unha fermosa estampa de matices cromáticos deseñada por canles, fontes e unha ampla variedade de especies vexetais.

Concretamente, distribúense por este espazo o Xardín do Parterre, de corte inglés; o da Illa, que se estende entre o curso do Tajo e a Ría; o Xardín do Príncipe, de estilo afrancesado e gótico e o máis grande do catro -con 150 hectáreas de extensión e un perímetro de 7 quilómetros- e, por último, o de Isabell II, dominado por unha estatua de bronce da ?raíña nena? sobre un pedestal de mármore branco.

Tamén se pode visitar a Casa de Labrador, un palacete neoclásico construído a petición de Carlos IV, e o Museo de Falúas Reais, que conta cunha interesante colección das embarcacións que os reis de España utilizaban para navegar polo Tajo.

Os paseos polas súas rúas arboredos de estilo barroco, as visitas a outros espazos como a Fonte da Mariblanca, o Teatro Real, o Mercado de Abastos, ou a estación de ferrocarril de Aranxuez ? de estilo neomudéjar-, unido a unha saborosa gastronomía na que non faltan as alcachofas, espárragos, faisanes, paspallás ou as súas famosas fresas, completan a oferta desta bonita localidade considerada tamén como a horta de Madrid.

E así, entre sabores de outrora, xoias arquitectónicas, e propostas culturais, o turista quedará prendado por esas reminiscencias dun pasado recoñecido como Patrimonio Mundial.

Ademais, para que a visita ?saiba mellor?, pódese adquirir nas oficinas de Turismo da Rede Madrid About Info, así como nas deste tres destinos, un pasaporte que ofrece promocións e descontos en transportes, monumentos, hoteis ou comercios, e que serve á súa vez como guía de peto con información práctica dos distintos enclaves.

EFE/REPORTAXES

 

Vista general desde el patio delantero de El Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial.
Vista general del Patio de Santo Tomás de Villanueva de la Universidad de Alcalá de Henares.
Vista general de el Palacio Real de Aranjuez.

 

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

PÉS DE FOTO:
1.- Vista xeral do Real Mosteiro de San Lorenzo del Escorial desde o Monte Abandos.Foto EFE/JAVIER LIAÑO
2.- Vista xeral do Patio de Santo Tomás de Villanueva da Universidade de Alcalá de Henares. Foto: EFE/JAVIER LIAÑO
3.- Vista xeral do Palacio Real de Aranxuez.Foto: EFE/JAVIER LIAÑO
4.- Vista xeral desde o patio dianteiro do Real Mosteiro de San Lorenzo del Escorial. Foto: EFE/JAVIER LIAÑO
5.- Vista xeral do Paraninfo da Universidade de Alcalá de Henares. Foto: Javier Liaño
6.- Escaleira Real do Palacio Real de Aranxuez. Foto: Javier Liaño
7.- Vista xeral dos Xardíns dos Frades no Real Mosteiro de San Lorenzo del Escorial. Foto: Javier Liaño
8.- Vista do Patio Trilingüe da Universidade de Alcalá de Henares. Foto: Javier Liaño

Deixa unha resposta