O aliado anónimo da natureza

O aliado anónimo da natureza

Raúl Casado. Madrid (EFE).- Limpar unha praia; un fondo mariño; desposuír as ribeiras dun río dos desperdicios acumulados; anillar aves, censalas ou fotografalas; son só exemplos da multitude de actividades que desempeñan cada ano miles de persoas convertidas en “voluntarios ambientais”.
Practicamente todas as administracións, institucións e organizacións ambientais teñen os seus propios programas de voluntariado ambiental e a UE mesmo cobre con axudas económicas estas actividades para propiciar a mobilidade dos mozos por distintos países.

Miles de cidadáns participan así en accións directas sobre un espazo natural, actuacións que na maioría dos casos contribúen a conservar e a protexer os recursos naturais, pero sobre todo a mellorar o seu aspecto.
Vojkan Dimitrijevic é un mozo serbio que traballa como voluntario na reserva ecolóxica de Riet Vell, un espazo de case 50 hectáreas no corazón do Delta do Ebro onde conviven o cultivo ecolóxico do arroz e a recuperación e conservación de hábitats naturais de zonas húmidas.

Durante nove meses, e grazas a unha bolsa da UE, Vojkan traballa como voluntario nesa reserva e convive con mozas de varios países na “Casa do Voluntario” situada na propia reserva, unha estancia que aproveita para perfeccionar a súa formación académica e o dominio do español.
“Tráeme o amor pola natureza, pero coñezo a xente e perfecciono o español”, explica a Efe este mozo voluntario durante un receso da actividade.
Á marxe das grandes accións de voluntariado -como a que xurdiu fai dez anos para limpar as costas do chapapote vertido polo “Prestige”- miles de persoas participan en pequenas accións de voluntariado.
En algunhas, sobre todo as de limpeza de parques ou praias emblemáticas, involucran a centenares de persoas ou a colexios enteiros, pero noutras, grupos moi reducidos de voluntarios realizan unha acción directa sobre unha contorna.

Afastados das accións máis mediáticas, os voluntarios que conviven en Riet Vell cítanse periodicamente na emblemática praia dos Eucaliptos, tamén no Delta do Ebro.
Convocados e organizados por expertos da Sociedade Española de Ornitoloxía (SÉ), os voluntarios limparon de desperdicios a praia e as dunas anexas a esta; eliminaron algunhas plantas invasoras; e sinalizaron os valores naturais máis importantes deste hábitat, sobre todo as “plantas de duna” (psamófilas).
O biólogo Ignasi Ripoll é o responsable da SÉ/Birdlife no Delta do Ebro e tamén da reserva natural Riet Vell que xestiona esta organización.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

En declaracións a Efe mantén que moitos traballos de campo que realizan as organizacións ambientais serían imposibles de realizar sen a achega de voluntarios.
“É necesario que a sociedade se implique na conservación do patrimonio natural, pero necesitamos o apoio da administración para canalizar dunha forma adecuada a tarefa dos voluntarios”, subliñou Ignasi Ripoll.
Algunhas das accións popularizáronse tanto que cada ano congregan a centenares de persoas; é o caso do anillamiento de pitos de flamenco na lagoa de Fonte de Pedra (Málaga), convertido nun auténtico evento ambiental que se repite desde hai vinte e cinco anos, período durante o cal os voluntarios conseguiron anillar máis de 16.000 pequenas aves.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

Practicamente todas as administracións públicas e ONG teñen os seus propios programas de voluntariado ambiental. Os máis importantes e coñecidos, polo número de organizacións e persoas que adoitan implicarse cada ano, son os programas de voluntariado do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente, centrados na conservación e a restauración do patrimonio natural dos parques nacionais e na limpeza das canles e as ribeiras dos ríos.
Un dato: só en 2011 case 170.000 persoas traballaron de forma voluntaria nas canles e nas ribeiras dos ríos e conseguiron que estes presentasen un aspecto máis saudable. EFE

Deixa unha resposta