O alto da Groba probou ao Xacobeo Galicia no último adestramento da concentración

[ 27/01/2009 ] A presentación do equipo celebrada o pasado día 22 impediu facer alusión ao adestramento matinal desa mesma xornada na que se pechou a concentración. O día, seguindo a tónica de xornadas anteriores, amenceu chuvioso. A auga non caía con moita intensidade pero a néboa era espesa.

Fotos do último adestramento
Subindo A Groba
Subindo A Groba

O programa do adestramento era común na primeira parte do percorrido para todos os compoñentes do equipo: trinta quilómetros chairos ata Baiona e subida ao alto dá Groba, unha ascensión de 11 quilómetros, esixente na primeira metade e levadía na súa segunda parte.

Polo chairo rodouse en grupo, pero rápido, pensando na subida que se aveciñaba e na que había consigna de apertar para comprobar un pouco as sensacións. Nada máis establecer contacto coas primeiras ramplas xurdiron os ataques. Os aventureiros perdíanse enseguida entre a tupida néboa, aínda que acababan regresando ao seo do grupo.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

Ezequiel Mosquera aproveitou o inicio do segundo tramo duro do porto para lanzar un forte ataque que acabou rompendo definitivamente a unidade do grupo; pero, dado que o seu plan é iniciar máis tranquilo a tempada, no resto do porto deixou a iniciativa a outros corredores.

Por diante fóronse Gustavo Domínguez e Vorganov. Tras eles acabouse formando un quinteto, integrado por Gustavo C. Veloso, Alejandro Paleo, Pedro Fernández, Juan F. Mourón e Pedro Fernández, sete dos corredores que teñen previsto empezar forte a tempada. Por detrás foron chegando máis ciclistas, e de novo a baixar, porque no alto dá Groba a temperatura era moi fresca. Acompañábanos neses momentos o fotógrafo Rafa Gómez, de “Ciclismo a fondo”.

De regreso a Baiona, volveron formarse dous grupos. O primeiro rodou suave durante algún tempo e acabou forte de novo. Como o estado da estrada non era o máis seguro pola auga para facer tras coche, os ciclistas foron a relevos durante uns cincuenta quilómetros. O ritmo foi tan vivo que, por vez primeira na concentración, apareceron a tensión e a fatiga propias dalgúns momentos de competición. O segundo grupo subiu un novo porto, pero máis suave, e a ritmo tranquilo completou o resto do adestramento.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

Nesta xornada chamounos especialmente a atención o feito de que estando un día moi feo, como para non levantarse da cama, na saída non oímos comentario ningún ao respecto. A predisposición para realizar o último adestramento estaba moi por enriba do habitual e das inclemencias meteorolóxicas. Había moi boa disposición para someterse a este derradeiro traballo de grupo, derivado dunha escala de prioridades perfectamente esquematizada na mente dos corredores. Foi o broche a unha concentración de dez días, realizada nunhas en condicións incómodas pola adversa meteoroloxía pero moi proveitoso desde o plano físico e da convivencia persoal.

Deixa unha resposta