O microbioma do océano profundo é un reflexo do océano superficial

O microbioma do océano profundo é un reflexo do océano superficial

Os investigadores descobren que as comunidades de microorganismos do fondo do mar proceden de partículas colonizadas na superficie

A maior parte da vida no mar atópase na superficie iluminada (nos primeiros 200 metros), mentres que o océano profundo (ata os 4.000 metros de profundidade) está case deserto. A pesar das diferenzas entre estas rexións, un estudo liderado polo Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) descubriu que a biodiversidade microbiana de ambas está intimamente conectada. Os resultados do estudo, que se publican na revista Proceedings of the National Academy of Science (PNAS), axudan a comprender mellor o funcionamento do planeta e a gran capacidade de dispersión dos microorganismos.

Científicos do Instituto de Ciencias do Mar do CSIC, en Barcelona, e da King Abdullah University of Science and Technology, en Arabia Saudita, chegaron a estas conclusións tras analizar as mostras tomadas durante a Expedición de Circunnavegación Malaspina 2010. A clave foi tomar mostras para analizar a diversidade de microorganismos libres e dos adheridos a partículas na columna de auga e repetilo en varias profundidades sinala a investigadora do CSIC Mireia Mestre, que traballa no Instituto de Ciencias do Mar. Ata agora non se estudou a conexión das comunidades microbianas ao longo da columna de auga, engade.

O afundimento de partículas orgánicas formadas na superficie do mar prodúcese a través da denominada choiva de partículas, un mecanismo que transporta material cara ao océano profundo e que, ademais, xoga un importante papel no ciclo do carbono, xa que secuestra o carbono no fondo do océano e impide que volva á atmosfera.

A biogeografía microbiana

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

Os científicos tomaron mostras en oito puntos dos océanos Índico, Pacífico e Atlántico. Mediante técnicas de secuenciación masiva de ADN e ferramentas bioinformáticas caracterizáronse as comunidades microbianas mariñas presentes en partículas de distintos tamaños e en diferentes profundidades (desde a superficie ata os 4.000 metros de profundidade).

M. Montserrat Salga, científica do CSIC no Instituto de Ciencias Mariñas, apunta que o ?estudo mostra que as partículas que caen desde a superficie funcionan como vectores que inoculan os microorganismos que levan asociados no mar profundo. O traballo revela que este mecanismo de conexión entre superficie e océano profundo a través de partículas é moi importante, xa que entre o 80% e o 90% das especies atópanse en ambas as profundidades, destaca Josep M. Gasol, tamén investigador deste centro. Esta concordancia, con todo, é máis evidente no caso da comunidade microbiana asociada a partículas de maior tamaño, que son as que sedimentan máis rapidamente. Ademais, o traballo suxire que os microorganismos que chegan desde a superficie ata as profundidades mariñas determinan a biogeografía microbiana do océano profundo.

Os microorganismos dominan a biomasa e a biodiversidade do océano, e teñen un papel crave nos ciclos biogeoquímicos, como o secuestro de CO2 e a remineralización de carbono, entre outros. Sen estes procesos non existiría a vida na Terra tal e como se coñece. Por tanto, coñecer o microbioma do océano axuda a entender os procesos biogeoquímicos que ocorren a escala global. Da mesma maneira que o microbioma humano é importante para coñecer os procesos metabólicos e a saúde das persoas, coñecer o microbioma do planeta é igualmente importante, xa que determina a vida na Terra, conclúe Mestre.

A Expedición Malaspina

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

A Expedición de Circunnavegación Malaspina 2010, un proxecto dirixido polo CSIC que integra a máis de 400 científicos de todo o mundo, arrincou o 15 de decembro de 2010 coa saída do porto de Cádiz do buque de investigación oceanográfica Hespérides, da Armada Española. A bordo deste barco, os investigadores tomaron preto de 200.000 mostras de auga, plancto, partículas de atmosféricas e gases para estudar a biodiversidade do océano e o impacto do cambio global no ecosistema oceánico.

Deixa unha resposta