A importancia real dos carballos e aciñeiras

De que xeito evolucionaron as árbores do xénero Quercus até dominar os bosques do hemisferio boreal?

Baseado nun artigo de: Andrew L. HippPaul S. ManosJeannine Cavender-Bares | investigacionyciencia.es

 

Publicidade Xornal Galego:

As árbores do xénero Quercus constitúen un grupo de gran diversidade e difusión, cunha importancia esencial nos bosques onde habitan.

Os avances no campo da xenómica permitiron reconstruír a historia evolutiva do xénero.

Os resultados condicionarán a xestión dos robledales e encinares a fin de asegurar a súa supervivencia ante o quecemento do planeta.

Calquer recuncho de Norteamérica fai 56 millóns de anos, sustentaban unha flora abundante e diversa; a illa de Ellesmere, no remoto norte de Canadá, fronte ao extremo noroccidental de Groenlandia, era o fogar de caimans e de tartarugas terrestres xigantes.

O que hoxe é o sueste de Estados Unidos estaba cuberto de selvas tropicais habitadas por primates. E no nordés dese país crecían bosques de árbores de folla plana (latifolios) e perenne, ou ben bosques de caducifolios como ginkgos, durillos (Viburnum), bidueiros e olmos, entre outras especies.

Os bosques de latifolios caducos acabarían conformando un dos xéneros de plantas leñosas de maior importancia ecolóxica e económica do planeta: as árbores anemófilos e glandíferos do xénero Quercus, que vulgarmente chamamos carballos ou aciñeiras.

Durante o transcurso de 56 millóns de anos, os representantes deste xénero evolucionaron a partir dunha única poboación indiferenciada até converterse nas aproximadamente 435 especies que poboan hoxe o cinco continentes, desde Canadá até Colombia e desde Noruega até Borneo.

Son especies crave e sosteñen o funcionamento dos bosques que conforman no hemisferio boreal. Fomentan a biodiversidade nas distintas ramas da árbore da vida, desde os fungos ás avispas, as aves ou os mamíferos.

Os carballos e as aciñeiras son especialmente prominentes no continente americano. Preto do 60 por cento das súas especies habitan nel. Esta asombrosa diversidade, sumada ao feito de que as especies desta rexión representan máis biomasa forestal que ningún outro xénero de plantas leñosas de Norteamérica e México, convérteos no grupo arbóreo máis importante dos bosques do continente.

A historia destas árbores é un relato de notable éxito evolutivo, que terá repercusións importantes á hora de predicir a súa resposta ao cambio climático e elaborar plans de xestión que aseguren a súa supervivencia.