O síndrome de West conta cunha asociación galega

A Asociación que quere dar cobertura todas as familias que desexen apoio, apoio de calquera tipo: afectivo, terapéutico(fisioterapia, logopedia, hipoterapia, natación terapéutica, estimulación precoz.) terapias psicolóxicas para as familias, información en xeral ou simplemente falar

Estamos a empezar e pouco temos pero con ilusión, esforzo e traballo conseguiremos OIR A VOZ DOS nosos FILLOS E FILLAS E SOBRE TODO As súas RISAS. Estamos na Coruña pero queremos chegar a calquera punto de Galicia, que todas as familias saiban que hai un punto que brilla con luz propia ao que podes acudir.

Que é a Síndrome de West?

A síndrome de West denomínase tamén dos Espasmos Infantís e pertence ao grupo do que se chama “Encefalopatías epilépticas catastróficas”. Os espasmos infantís son un tipo especial de ataque epiléptico que afectan fundamentalmente a nenos menores dun ano de idade.
Distínguense dous grupos de pacientes:
Sintomático: hai previamente signos de afectación cerebral ou por unha causa coñecida.
Criptogénico: intúese causa sintomática, pero está oculta e non se pode demostrar.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

SÍNTOMAS:

Espasmos flexores, extensores e mixtos.

Consisten en contraccións súbitas xeralmente bilaterais e simétricas dos nódulos do pescozo, tronco e extremidades. A contracción máis típica é a de flexión. A duración aproximada de cada episodio é aproximadamente de 2 a 10 segundos, durante a cal pode haber ausencia. Os espasmos poden acompañarse de: alteracións respiratorias, berros, rubor, movementos oculares, sorriso, acenos…

Atraso psicomotor

Hai perda de habilidades adquiridas e anormalidades neurológicas como:

– Diplejia (parálise que afecta a partes iguais a cada lado do corpo)
– Cuadriplejia (parálise do catro membros: tetraplejia)
– Hemiparesia (enfraquecemento ou lixeira parálise dunha metade do corpo)
– Microencefalia (cabeza pequena)

Electroencefalograma característico

Enlentecimiento e desorganización intensos da actividade eléctrica cerebral, que se coñece como hipsarritmia.

PUBLICIDADE EN XORNAL GALEGO

No curso do proceso os lactantes perden o sorriso, abandonan a prensión dos obxectos e seguimento ocular, vólvense irritables, choran sen motivo e dormen peor. Diminúe o ton muscular e se a situación prolóngase a deterioración é importante. É frecuente que en moitos pacientes o atraso mental maniféstese antes dos espasmos; nestes casos, en xeral considéranse como probablemente sintomáticos.

Deixa unha resposta